Hans van Wingerden

In mijn huidige conceptuele werk spelen beeld of stijlkenmerken een ondergeschikte rol. Na het postmodernisme beschouw ik dergelijke concepten als achterhaald. Beeld is vrijwel een gemeenplaats geworden van de massacultuur. Alleen door het van nieuwe codes of  context te voorzien, kan het daaraan ontsnappen. Ik (ont)leen beelden en hercomponeer ze. Het worden zo herziene presentaties van concepten die regelmatig in onze hedendaagse visuele wereld  voorkomen, maar die door manipulatie, contextuele vervreemding en associatieve verwijzing een nieuwe beeldendende betekenis opleveren.

Mijn schilderijen zijn meestal twee-luiken. Dit om het samenspel tussen twee uitersten in vorm, uitvoering en betekenis tot maximale uitdrukking te brengen. In de huidige tijd is de term van dualisme  daarmee ook als "de omkering van polariteiten"  te beschouwien

 

Sinds 1995 maak ik conceptueel werk over diverse onderwerpen, waarbij ik een kritisch perspectief op het menselijk functioneren aanspreek. Naast de technische integratie inspireerde het me ook om mijn intelectuele doelstellingen vorm te geven. Dit omvat ook  toepassingen van electronica, leds en neon verlichting als mogelijkheden voor visuele expressie. Het neon is meestal afkomstig uit oude fabriekspanden, die ik in de jaren negentig van fabrieksgebouwen heb gesloopt en zo van de ondergang heb gered.

Het voelt goed om het in mijn werk een nieuw leven te geven, in een compleet andere context. Zo krijgt de letter of een reeks van letters een betekenis die loskomt van het puur lithografische aspect dat het ooit had. In mijn huidige werk  wordt deze letter, of andere lichteffecten samengevoegd tot een compleet beeld.

 

 

 

 

De inhoudelijke betekenis is over het algemeen terug te voeren op hoe ik de extreme tegenstellingen van onze tijd ervaar en het in mijn werk een plaats geef. De wereld waarin de mensheid leeft is hypocriet en onecht waardoor onrecht een tamelijk geaccepteerd verschijnsel is geworden en een complete illusie van leven weerspiegelt. Ik kan dit niet loskoppelen van mijn kunstenaarschap, omdat ik het als mijn taak beschouw om met mijn ten dienste staande  visuele middelen een gerichte prikkel te bieden om het bewustzijn een bepaalde richting uit te sturen.

Ik moet stellen dat het beeld, of de vertaalslag van betekenis naar het beeld, wel de primaire drijfveer is om het samen met de conceptuele inhoud in uniciteit te kunnen weergeven.